Amerikaans in hart en nieren

Een ‘Renaissance man’ noemt Peter Fischer hem. De curator van het Museum Luzern, waar de tentoonstelling ‘In Search of…’ te zien was voordat hij naar het GEM in Den Haag kwam, heeft veel mooie woorden over voor Matthew Day Jackson. ‘Zeer begaafd als ambachtsman, meester in materialen en goochelaar met beelden’. Eigenlijk is het werk van Matthew Day Jackson gewoon zo vreselijk goed dat je er bijna geïrriteerd van raakt.

Matthew Day Jackson , ‘1945’, Burned wood, lead, steel, 251 X 175 X 20 cm, collection gemeentemuseum Den Haag, 2011

Matthew Day Jackson , ‘1945’, Burned wood, lead, steel, 251 X 175 X 20 cm.

Het verhaal van Matthew Day Jackson (1974, Panorama City, Californië) is een succesverhaal zoals we dat nog maar zelden horen. In Nederland werd hij opgepikt door Grimm in Amsterdam, waar hij eind vorig jaar nog een grote solotentoonstelling had. Ook Gijs van Tuijl kocht vlak voor zijn vertrek bij het Stedelijk Museum Amsterdam nog twee werken van hem aan. Als je een kunstenaar commercieel zou mogen noemen, dan is Day Jackson er absoluut een van.

Hij bekijkt de zaken vanuit zijn eigen perspectief, van iemand voor wie geschiedenis nooit een onderdeel is geweest van zijn jeugd. Wij Europeanen zijn ermee opgegroeid als een logische vanzelfsprekendheid. Maar voor de Amerikanen is dat anders, voor hun bestaat het historisch besef meer uit een constructie van een beeldcultuur waarbinnen genoeg ruimte is voor de ontwikkeling van allerlei conspiracy theories, die om de hoek kome