Goddelijke precisie

Een Daan van Golden is, simpelweg, een Daan van Golden. Al in de jaren ’60, waar zijn carriere ooit begon, probeerde men het werk ternauwernood in een hokje te plaatsen. Ergens tussen fotorealisme, NUL en abstracte kunst. Maar aan eenduidige categoriseringen heeft nog nooit iemand zich gewaagd. In De Hallen in Haarlem is een klein overzicht te zien van 50 jaar Van Golden.

Daan van Golden 'relic' Courtesy Galerie Micheline Szwajcer

Daan van Golden 'relic' Courtesy Galerie Micheline Szwajcer

Je zou kunnen stellen dat Daan Van Golden (Rotterdam, 1936) inmiddels de godenstatus heeft bereikt. Onlangs won hij de Oeuvreprijs beeldende kunst van het Fonds BKVB. De jury noemde zijn concentratie ‘van bijna buitenaards niveau’. Je vreest bijna aan de schandpaal te worden genageld als je het in je hoofd haalt iets negatiefs over zijn werk te schrijven. Dat is bijzonder, voor een kunstenaar van wie het aantal geëxposeerde schilderijen eigenlijk bijna op een hand te tellen is. Maar misschien draagt dit juist bij aan de algehele bewondering. Bescheidenheid, eigenheid en boven alles: ultieme precisie. Daar draait het allemaal om. Van Golden fragmenteert de wereld om hem heen, tot in de puntjes. Zonder dat zijn ego er ook maar een moment aan te pas komt.

In zijn jonge jaren verdiende hij bij als modefotograaf, figurant in gangster films en als leraar Engels. Zijn schilderijen